Informacje ogólne

Cukry są naturalnie występującymi w przyrodzie składnikami pokarmowymi. Wszystkie rośliny, z których pro­dukuje się środki spożywcze, w tym owoce, warzywa czy zboża, zawierają naturalnie obecne cukry. Cukry są również naturalnie obecne w mleku i jego przetworach, czy w miodzie.

Cukry stanowią stały element naszej codziennej diety. Najpopularniejszym cukrem jest sacharoza (nazy­wana również cukrem stołowym), która jest krystaliczną substancją, otrzymywaną z buraków cukrowych lub z trzciny cukrowej. Do cukrów należą również m.in. glukoza, fruktoza i laktoza.

Dla organizmu człowieka nie ma znaczenia, czy dany cukier występuje naturalnie w pożywieniu czy został dodany. Jedne i drugie mają takie same właściwości chemiczne i fizyczne, w związku z czym ich trawienie przebiega w taki sam sposób.

Wszystkie rodzaje cukru mają tę samą wartość energetyczną wynoszącą 4 kcal/g.

Cukry, tak jak każdy inny składnik odżywczy czy produkt żywnościowy, mogą stanowić część zróżnicowa­nej diety, gdy spożywane są z umiarem i zgodnie z indywidualnymi potrzebami fizjologicznymi człowieka. Należy również pamiętać, że oprócz zbilansowanej diety, w kontekście zachowania prawidłowego stanu zdrowia ważny jest również aktywny styl życia. Kluczowe znaczenie dla utrzymania prawidłowej masy ciała ma bowiem zachowanie równowagi energetycznej, na którą składa się suma kalorii spożytych w różnych pro­duktach (w tym również tych dostarczanych przez cukry), oraz tych wydatkowanych w procesie podstawowej przemiany materii i w ramach aktywności fizycznej.

Należy podkreślić, że badania naukowe nie potwierdzają hipotezy, aby cukry wywoływały u ludzi uzależnienie fizjologiczne. Jak wykazano w ramach badania NeuroFAST, na podstawie dostępnych obecnie danych nie można stwierdzić, aby jedna substancja pokarmowa mogła być odpowiedzialna za nadmierną konsumpcję prowadzącą do nadwagi lub otyłości. W przypadku ludzi nic nie wskazuje na to, aby pojedyn­czy środek spożywczy, składnik żywności czy dodatek do żywności mógł być przyczyną tego typu zaburzeń behawioralnych.